Nieśmiertelnik - KAZIMIERZA ANTOSZEWSKIEGO

Duże zdjęcie Nieśmiertelnik - KAZIMIERZA ANTOSZEWSKIEGO
OPCJE:
Zdjęcia na licencji:
Eksponaty w kolekcji
1 / 2
<
>
Znak tożsamości potocznie zwany ,,nieśmiertelnikiem'' żołnierza 67 p.p. z 4 Dywizji Piechoty WP Kazimierza Antoszewskiego (1917-2001) ze zgrupowania generała Mikołaja Bołtucia, który brał udział w czasie bitwy pod Łomiankami (22.09.1939r):



STRONA PIERWSZA NIEŚMIERTELNIKA (Awers):

KAZIMIERZ ANTOSZEWSKI - imię i Nazwisko

KAT - Wyznanie: Katolik



STRONA DRUGA (Rewers):

2 B - numer karty ewidencyjnej i powiat (prawdopodobnie powiat Brodnicki - Brodnica?)

GRUDZIĄDZ - Powiatowa Komisja Uzupełnień (PKU) lub Rejonowa Komisja Uzupełnień (RKU)

1917 - roku urodzenia (miał 22 lata w 1939 roku)



Poniżej życiorys właściciela odnalezionego na polu bitwy nieśmiertelnika, potwierdzony przez córkę i wnuczkę Kazimierza Antoszewskiego (w załączniku udostępnione przez rodzinę zdjęcia):

http://www.stankiewicz.e.pl/index.php?kat=50&sub=903



Antoszewski Kazimierz



[1917-2001], działacz harcerski, kpr. podch. piech.. WP, w konspiracji ZWZ-AK, ppor. rez. [1944], ps. „Soból”.

Kmdt Inspektoratu Rejonowego AK Brodnica XI 1944- I 1945. Okręg Pomorski AK.



Ur. 22 IX 1917 w m. Perm /Rosja/. Syn Bolesława /ogrodnika/ i Emilii z d. Sobolewskiej. Jego rodzice byli potomkami zesłanych na Syberię uczestników powstań narodowych. W 1914 wysiedleni za Ural za „nieprawomyślność”. Do 1914 mieszkali we wsi Holaki pow. Biała Cerkiew w okolicach Kijowa, gdzie jego ojciec Bolesław prowadził ogród w majątku Kazimierza i Romualdy Chojeckich. W 1923 rodzina Antoszewskich wróciła do Polski tylko z dwojgiem dzieci, ponieważ jedna z córek zmarła w czasie podróży. Początkowo mieszka w Warszawie, skąd rodzina przenosi się w poszukiwaniu pracy do Nowego Miasta Lubawskiego. Od 1926 do 1929 uczęszczał do szkoły powszechnej, potem do gimnazjum w Nowym mieście Lubawskim, gdzie w 1937 uzyskał świadectwo dojrzałości. Aktywnie działał w ZHP i PW. W latach 19341937 był drużynowym 14 PDH im. ks. Józefa Poniatowskiego w Nowym Mieście Lubawskim. Od 19 VIII 1938 do 15 IX 1938 odbywał służbę w 3 Batalionie Junackich Hufców Pracy, a od 30 IX 1938 do 31 VII 1939 odbywał służbę wojskową na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Rezerwy Piechoty przy 67 pp w Brodnicy. Awansowany 20 VII 1939 do stopnia tytularnego kpr. podch. rez. piech. 01 VIII 1939 przydzielony do I Baonu 67 pp (http://pl.wikipedia.org/wiki/67_Pu%C5%82k_Piechoty_%28II_RP%29) na stanowisko z-cy d-cy plutonu w 2 kompanii strzeleckiej. W kampanii wrześniowej 1939 bierze udział od 01 IX 1939 do 23 IX 1939. Przeszedł szlak bojowy 67 pp od Zbiczna k/Brodnicy do Bzury. Walczył z wrogiem pod Walewicami, Ząbkowicami, Kiernozią, gdzie jego pododdział został rozbity. Po przedarciu się do Puszczy Kampinoskiej bronił składu amunicji w Palmirach. Kontuzjowany w czasie walk 23 IX 1939 dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w obozie jenieckim w Höyerswerda /Niemcy/, a od 07 XII 1939 więziony w Forcie XIII Stalagu XX A przy ul. okólnej w Toruniu, skąd 17 IV 1940 został zwolniony jako inwalida wojenny. Początkowo po zwolnieniu z obozu mieszkał w m. Opalenica pow. Brodnica i pracował w gospodarstwie swoich rodziców, a od 1941 przebywał z żoną w Gorecznicy. Wprowadzony do konspiracji przez Stanisława Dzięgielewskiego ps. „Mikołajski” z sztabu Inspektoratu Rejonowego ZWZ Brodnica i 30 X 1940 został zaprzysiężony do ZWZ przez Józefa Grussa ps. „Stanisław”. Początkowo jako k-dt podobwodu miał zadanie wyszukiwania i przygotowywania miejsc na zrzutowiska, werbowania do organizacji nowych członków i prowadzeni instruktażu w zakresie przestrzegania zasad konspiracyjnych, organizowanie kwater konspiracyjnych dla oficerów sztabu Okręgu Pomorskiego ZWZ/AK. Po aresztowaniu przez gestapo18 VIII 1944 Bolesława Laskowskiego ps. „Jeleń”, „Kessel” zostaje mianowany przez ppłk Józefa Chylińskiego „Wicher” – szefa sztabu Okręgu Pomorskiego AK k-dtem Obwodu AK Brodnica. Rozkazem KO „Reich” /l.dz. 221/44 z 11 XI 1944 awansowany do stopnia ppor. rez. W połowie XI 1944 z rozkazu ppłk Józefa Chylińskiego objął funkcję k-dta Inspektoratu Rejonowego AK Brodnica po odwołanym kpt. w st. sp. Feliksie Wróblewskim ps. „Bach”. Funkcję pełnił do I 1945. Od 01 III 1945 pracował w administracji państwowej jako podreferendarz starostwa Powiatowego w Brodnicy, potem wicestarosta. Członek powojennego PPS, działał w strukturach WiN, co spowodowało zwolnienie ze stanowiska w grudniu 1948. Na podstawie fałszywego donosu został oskarżony o kolportaż antypaństwowych ulotek podczas lutowego referendum w 1946. Dzięki interwencji Romana Zielińskiego aktora z Bydgoszczy uniknął aresztowania. Od grudnia 1948 aż do czasu przejścia na emeryturę 01 X 1977 pracował w handlu. Nie ukończył studiów podjętych w Wyższej Szkole Administracji Państwowej w Łodzi. Zainicjował powołanie w Brodnicy koła ŚZŻAK i od 01 XII 1989 był jego prezesem. Odegrał czołową rolę w upamiętnianiu działalności AK na terenie Brodnicy.

Zmarł w Brodnicy 25 IV 2001. Pochowany na miejscowym cmentarzu parafialnym.

Odznaczony: Srebrnym Krzyżem zasługi /1970/, KKOOP /1976/, medalem „Za udział w Wojnie Obronnej 1939” /1982/.

Od 1941 żonaty z Stanisławą Borowską.



Serdeczne podziękowanie Rodzinie za pomoc i udostępnienie zdjęć
Data dodania: 19 września 2011
Datowanie przedmiotu: 1931 - 1939
Miejsce pochodzenia: Polska
Stan eksponatu: Bardzo dobry
Kolor / barwa: srebrny
Materiał: aluminium
Armia: Polska
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!
Eksponat został odwiedzony łącznie 850 razy od 19 września 2011
Reklama
Dodaj komentarz
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies. Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o plikach cookies. Zamknij komunikat