Łyżka HEFRA, MET-60 z Linii "KSIĘSTWO WARSZAWSKIE"

Duże zdjęcie Łyżka HEFRA, MET-60 z Linii "KSIĘSTWO WARSZAWSKIE"
Łyżka stołowa HEFRA, MET-60. z Linii "KSIĘSTWO WARSZAWSKIE", platerowana srebrem próby 999.

Waga łyżki 74,5 g., długość 22 cm. Łyżka z pierwszych lat powojennej warszawskiej "HEFRY".

MET – forma oznaczenia wprowadzonego w 1932 roku przez Główny Urząd Probierczy w Warszawie na oznaczenie wyrobów z metali nieszlachetnych posiadających szlachetną powłokę.

60 – określenie grubości srebrnej powłoki pokrywającej przedmiot
1/0 – dla wyrobów pokrytych warstwą srebra 1 gram na 1 dcm2

Linia "KSIĘSTWO WARSZAWSKIE".

Antyczny ład i romantyczne uniesienia – sztućce z tej linii odzwierciedlają to, to co w początkach XIX wieku dominowało w polskiej kulturze: zamiłowanie do klasycystycznych form połączone z rozkwitającym romantyzmem. Mają wysmukłą linię i idealnie wyważone proporcje nawiązujące kształtem do popularnego w antyku liścia laurowego. Gładka powierzchnia trzonka dodaje im prostoty
i elegancji, dzięki czemu idealnie komponują się na każdym stole, na każdą okazję.

HEnnberg + FRAget = HEFRA = SREBRA Z POLSKĄ DUSZĄ

HISTORIA...

Na początku XIX wieku Warszawa jest dużym ośrodkiem produkcyjnym w Królestwie Polskim. Z inicjatywy księcia Ksawerego Druckiego – Lubeckiego, który pełnił funkcję ministra przychodów i skarbu wprowadzono zmiany w zakresie wielorakich przywilejów i ulg dla obcokrajowców, w celu dalszego ożywienia gospodarczego. Powstaje Bank Polski, którego zadaniem jest wspieranie rozwoju i kredytowanie inwestycji i handlu w Królestwie Polskim. W latach 20 XIX stulecia do Królestwa Polskiego przybywają przedstawiciele branży złotniczej i brązowniczej. Jest wśród nich dwóch braci, Francuzów – Alfons i Józef Fraget. W 1824 roku otwierają w Warszawie przy ulicy Jasnej mały zakład. Już dwa lata później przenoszą produkcję na ulicę Królewską, do oficyny pałacu Łubieńskich. Prezentują „wyroby z miedzi i srebrem platerowane” na wystawach publicznych, za które w 1830 roku otrzymują srebrny medal za” przedmioty celujące dobrym gustem i wykończeniem”.

W 1848 roku firmę przejmuje Józef Fraget, który kupuje posesję przy ulicy Elektoralnej 753 gdzie stawia nowe zabudowania fabryki i unowocześnia produkcję. Rok później przy ulicy Krakowskie Przedmieście 473 otwiera drugi salon z wyrobami a w 1852 roku przy ulicy Miodowej 491 otwiera skład komisowy.

Józef Fraget, który poznał najnowocześniejsze technologie i maszyny stosowane w przemyśle platerniczym sprowadził je do swojej fabryki i dzięki temu pod koniec lat 40 XIX wieku powstała „nowoczesna maszynowa fabryka sztućców na wzór najdoskonalszej i najnowszej działającej w Paryżu”.. W 1857 roku sprowadził z Austrii nową i jedyną tego typu maszynę w Królestwie Polskim, która wyrabiała dziennie 150 tuzinów sztućców z tzw. nowego srebra. Prasa ówczesna pisała, że wyroby „odznaczały się przed wszystkiemi innemi dokładnym powleczeniem, trwałością, czystością roboty i pięknemi kształty „

Po śmierci Józefa Frageta w 1867 roku fabrykę przejmuje jego syn Julian, który do końca XIX wieku zarządzał firmą utrzymując bezsprzeczną dominację fabryki platerniczej Fragetów nad pozostałymi zakładami tej branży na ziemiach Królestwa Kongresowego, a także w Rosji. Ogromną zasługą Juliana Frageta była stała troska o zatrudnianie specjalistów i robotników polskich.

Między rokiem 1883 a 1885, na skutek pożaru w fabryce, tempo wzrostu produkcji załamało się. Aby temu przeciwdziałać, Fraget wzmocnił potencjał zakładu, włączając do swojej firmy rozwijającą się wytwórnię Rzodkiewicz, Zaborowski i Surzycki. W roku 1897 dla dalszego ożywienia przedsiębiorstwa zostało zatwierdzone Towarzystwo Akcyjne Wyrobów Platerowanych pod firmą „Józef Fraget” .

Po śmierci Juliana Frageta w 1906 roku zarządza firmą jego córka Maria, żona ks. Czesława Świętopełk-Mirskiego, a później jej syn Józef Świętopełk-Mirski. Okres I wojny światowej nadszarpnął kondycją zakładów, która skutkowała ograniczeniem produkowanego asortymentu i utratą rynków zbytu. Sytuacja ulega poprawie w 1926 roku kiedy na rynek wprowadzono nowy produkt tzw. bielnik. Był to stop o białym odcieniu, o dużej zawartości niklu, który nie wchodził w reakcje z kwasami organicznymi.

Fabryka Józefa Frageta działa do końca II wojny światowej. Zniszczona, rozgrabiona, reaktywowana po wojnie przez garstkę byłych robotników zostaje upaństwowiona. 1 stycznia 1965 roku połączona z dawnymi zakładami Henneberga przyjmuje nazwę HEFRA.

Juliusz, Józef Henneberg wraz z Michałem Czajkowskim otwierają w 1856 roku zakład przy ulicy Ceglanej Wcześniej pierwszy pracował w zakładach Józefa Frageta jako mistrz tokarski działu platerniczego, drugi był majstrem brązowniczym. Początkowo zakład zatrudnia 5 robotników, później ta liczba wzrasta do 26 robotników. W 1862 roku warsztaty przenoszone są do większych pomieszczeń na ul. Wolską. W roku 1863 do spółki przystąpił brat Juliusza – Wilhelm, i firma zmieniła nazwę na „Bracia Henneberg i Czajkowski”. Firma się rozwija, wytwarza wyroby platerowane: sztućce, przedmioty galanteryjne i artystyczne. W 1872 roku po odejściu Michała Czajkowskiego firma przyjmuje ostateczną nazwę „Bracia Henneberg”.

Na początku XX wieku, w 1904 roku firma zatrudnia 321 osób. Niestety śmierć Juliusza Henneberga, zmniejszenie eksportu na wschód spowodowane sytuacją polityczną w tym regionie, wpłyną na ograniczenie produkcji, co z kolei zachwiało równowagą firmy.
Fabryka ponownie wychodzi na prostą po 1907 roku kiedy do spółki przystąpił inżynier Józef Starsburger oraz dwie siostry Juliana Henneberga – Józefa Marendowska i Emilia Mullerowa, które wniosły pokaźny kapitał. Unowocześniono park maszynowy, rozszerzono produkowany asortyment , wprowadzając nakrycia stołowe ze stopu niklowego, zwane alpakowymi, otwarto sklepy w Kijowie, Moskwie, Odessie i Teheranie.

Podobnie jak w przypadku fabryki Józefa Frageta działania wojenne w latach 1915 – 1918 zakłócają rozwój firmy. W 1926 roku dzięki radykalnej zmianie wzornictwa „Bracia Henneberg” znów produkują sztućce alpakowe, platerowane na białym metalu oraz galanterię platerowaną. Kolejny kryzys gospodarczy w 1929 roku, wymusił na zakładzie wprowadzenie nowego rodzaju nakryć stołowych – sztućce ze stali nierdzewnej. Nakrycia były sprzedawane pod zastrzeżoną nazwą „Nikora” i cieszyły się dużym powodzeniem ze względu na jakość i precyzję wykonania.

Fabryka „Braci Henneberg” działa do końca II wojny światowej. Zostaje zniszczona w 90%. 1 stycznia 1965 roku zostaje połączona z fabryką Józefa Fregata i przyjmuje nazwę HEFRA.

TRADYCJA

Od 190 lat sztućce HEFRA, produkowane z użyciem tej samej technologii, zdobią stoły koneserów. Ręcznie polerowane wyroby są ozdobą eleganckiego stołu i doskonałym prezentem dla najbliższych osób, które cenią wyszukany styl. Dbałość o najmniejsze detale trafia w gusta nawet najbardziej wymagających miłośników galanterii stołowej.

„Fabryka wyrobów platerowanych srebrem i złotem Józefa Frageta przy Elektoralnej 753 poleca się wyrobami platerowanymi znanymi od kilku lat powszechnie ze swojej dobroci, trwałości i wykwintności, odznaczających się wybornym gustem, pięknością i świetnością kształtów oraz dostępną ceną…” Ta reklama prasowa wyrobów fabryki J. Frageta z 1846 roku, jest aktualna do dzisiaj. Produkty J, Frageta i braci Henneberg od początku wprowadzenia ich na rynek, budowały swoją wysoką jakość i wyjątkową pozycję artystyczną.
Już w 1838 roku wyroby J. Frageta zdobywają medal złoty na wstędze św. Stanisława a w 1842 roku medal złoty na wstędze św. Anny. Uznanie miały także wyroby braci Henneberg, które na wystawie w Petersburgu w 1870 roku zdobyły medal brązowy i dyplom „za piękność rysunku i staranność wykończenia”. Na przestrzeni dziesięcioleci firmy otrzymywały liczne nagrody i wyróżnienia: medal zloty na wstędze św. Włodzimierza(1857), ST.-Petersburg – medal srebrny wielki (1861), Moskwa – medal zloty mały (1865), St. – Petersburg – medal srebrny (1870), Paryż – medal złoty (1889).

Pod koniec XIX wieku i na początku wieku XX, wyroby z fabryki J. Frageta i „Braci Henneberg” sprzedawane były w sklepach w Tyfilisie, Konstantynopolu, Lwowie, Mińsku, Żytomierzu, Grodnie, Petersburgu, Moskwie, Charkowie, Odessie, Kijowie, Wilnie, Teheranie.
Wyroby z fabryki J. Frageta były realizowane także na zamówienia indywidualne i trafiły na stoły: Prezydenta Rzeczypospolitej, ministerstw, statku m/s „Batory”, Towarzystwa Międzynarodowego Wagonów Sypialnych, hoteli „Polonia” i „Bristol”. W 1928 roku król Afganistanu złożył osobiście prestiżowe zamówienie na zastawy stołowe i galanterię artystyczną dla swojego dworu.
W dzisiejszych czasach najpiękniejsze kolekcje wyrobów J. Frageta i „Braci Henneberg” można podziwiać w muzeach Moskwy i Petersburga, a w Polsce w zbiorach Zamku Królewskiego i Muzeum Narodowego a także u indywidualnych kolekcjonerów.
Fabryka HEFRA jest kontynuatorem tej wielkiej tradycji. Produkuje jako jedyna firma polska, sztućce i galanterię stołową, srebrną i platerowaną, z polskich produktów, tylko w Polsce, ręcznie obrabianą i grawerowaną.

http://hefra.pl/historia/
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!
Eksponat został odwiedzony łącznie 1927 razy od 13 grudnia 2014
Reklama
Dodaj komentarz
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies. Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o plikach cookies. Zamknij komunikat