OPCJE:
Zdjęcia na licencji:
Eksponaty w kolekcji
7 / 54
<
>
Krótki miecz „Sundang” -  „Kris Moro” . Ładny, dość krótki choć masywny Sundang. Głownia falista z wyraźną ością. Słabo widoczny damast. Dość ostry. Rękojeść opleciona misternie cienkim sznurkiem. Drewniana głowica w kształcie głowy papugi – kakadu. Pochwy niestety nie posiada. Długość całości – 59,5 cm, długość głowni – 47,5 cm, szerokość głowni – ok. 4,5 cm, szerokość ganja – 11 cm.



Naród Moro zamieszkuje południowe Filipiny – część wyspy Mindanao oraz archipelag Sulu. Liczy on około 13 plemion, z których większość wyznaje islam, dzięki czemu otrzymał swoją nazwę. „Moro” – czyli „Maurowie” zaczęli ich nazywać Hiszpanie, zorientowawszy się, że część mieszkańców tych odkrytych przez Magellana  ziem (który został zabity podczas próby ich chrystianizacji) wyznaje islam. Uznaje się, że islam został wprowadzony już w XIII w. przez arabskich żeglarzy. Przez ponad 400 lat kolonizacji Hiszpanie nigdy nie zdołali całkowicie podbić tych ziem a sam lud Moro należy do najbardziej wojowniczych społeczności południowo-wschodniej Azji. Mężczyźni Moro pielęgnowali przez stulecia ideał życia oparty na przemocy. Morderstwa, napady na sąsiednie wioski, kradzieże bydła, porwania kobiet, piractwo, handel niewolnikami, wszystko to dodatkowo zmieszane z religijnym islamskim fanatyzmem, uniemożliwiało jakąkolwiek pokojową koegzystencję czy to z katolickimi mieszkańcami Filipin, czy z przedstawicielami narzuconej z zewnątrz władzy. Wojownicy Moro w swych plemiennych walkach używali najczęściej mieczy i włóczni, nosili też zbroje, tarcze i żelazne hełmy, a ufortyfikowanych wiosek broniły ładowane odprzodowo armaty z brązu. Znanym obyczajem Moro było tzw. juramentado – młody wojownik, inspirowany przez lokalnego imama, po dokonaniu rytualnego oczyszczenia (+ odpowiednie przygotowanie, w tym zażycie substancji narkotycznych) rzucał się z białą bronią w samobójczym ataku na przypadkowych chrześcijan, najchętniej żołnierzy lub policjantów, starając się przed śmiercią zamordować jak największą liczbę niewiernych. W 1898 r. – w wyniku krótkiej, zwycięskiej wojny z Hiszpanią – archipelag przeszedł w ręce amerykanów. Rozpoczęła się krwawa wojna amerykańsko – filipińska o niepodległość (głownie partyzancka), zakończona zdławieniem rebelii przez USA w 1913 r. Ciekawostką jest, że amerykanów szczególnie przerażało juramentado, a legendarna „niewrażliwość wojowników – samobójców na ból i obrażenia doprowadziła do przezbrojenia amerykańskiej armii. Silnie zmotywowanych Moro nie potrafiły zatrzymać kule z rewolwerów Colt M 1892 o kalibrze 38 (9,7 mm) i karabinów Krag-Jorgenson o kalibrze 7,8 mm – stąd najpierw wymiana broni bocznej na rewolwery 45 (o kalibrze 11,43 mm), następnie zaś zamówienie przez armię słynnych pistoletów Colt M1911, również o kalibrze 45).     

Symbolem Moro jest ciężki bojowy kris – Sundang - o specyficznej, odmiennej niż malajskie konstrukcji. Wartym podkreślenia jest, że noszenie krisa w charakterze elementu narodowego kostiumu było zakazane i zwalczane przez kolonialną administrację, przez co stał się on symbolem walki o niezależność, szczególnie religijną. Rozkwit wytwarzania białej broni miał miejsce w XIX – początku XX w. a wojownicy Moro uznawani byli za wybitnych mistrzów w jej władaniu (również przez Hiszpanów – świetnych bądź co bądź szermierzy). Bojowe krisy wytwarzane były do lat 30-ych XX wieku! Uczestnik wojny amerykańsko – filipińskiej John Pershing tak pisał w 1913 r. o wojownikach Moro: „Przedstawiciela Moro nigdy nie można było zadziwić czy przestraszyć przewagą siłową”. Jeżeli podejmował on decyzję o walce, najmniejszy wpływ miała na nią liczebność przeciwnika. Wystraszyć go było niemożliwym”.

Cechy charakterystyczne (w skrócie):

- długa, prosta, falista lub kombinowana głownia, rozszerzająca się w kierunku rękojeści, często damasceńska, przy czym damask i sposób kucia miały przede wszystkim zapewnić wytrzymałość i jakość broni a nie ozdobę;

- głownia przed rękojeścią spajana była z metalową gardą – ganja - (specjalnymi 1-2 obejmami) w sposób sprawiający wrażenie jednolitości konstrukcji/głowni, co symbolizuje jedność męskiego i żeńskiego początku wszystkiego;

- konstrukcja głowni umożliwia zadawanie silnych, rąbiących i krojących uderzeń,

w mniejszym stopniu sztychów (odmiennie niż u malajskich krisów);

- specyficzna, umożliwiająca pewny chwyt rękojeść o kształcie głowy papugi lub końskiego kopyta;

- broń jednoręczna, wymagająca specyficznego chwytu. Podobno duży i wskazujący palec opierał się na jelcu/ganja od strony „Kembang Kacang” – stylizowanej głowy słonia. Reszta palców obejmowała rękojeść (sprawdzałem – nie jest to zbyt wygodne). Specyficzne, lekkie nachylenie rękojeści zapewnia silne rąbiące uderzenie przy ruchu z góry na dół/do wewnątrz

i efektywne tnące przy ruchu na odlew;

-  duże rozmiary i waga. Sundang był przede wszystkim narzędziem walki. Średnia długość głowni wynosiła od 500 do 750 mm;

- wyraźne wpływy animalistycznego hinduizmu w konstrukcji (wąż naga, głowa słonia), pomimo silnej tradycji muzułmańskiej;

- głownie były lekko trawione kwasami w celu podkreślenia waloru stali ale również jej przyciemnieniu (żeby błyskiem nie zaalarmowała przeciwnika) oraz zabezpieczeniu przed rdzą w wilgotnym klimacie;

- drewniane pochwy w kształcie litery „T” lub „I” (nie zakrywające jelca).

 
Data dodania: 6 stycznia
Datowanie przedmiotu: 1850 - 1890
Miejsce pochodzenia: Filipiny
Stan eksponatu: Bardzo dobry
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!

Eksponat jest widoczny w następujących kategoriach serwisu.

Eksponat został odwiedzony łącznie 211 razy od 6 stycznia
Reklama
Dodaj komentarz
14 stycznia
Będę czekał z małą niecierpliwością..
9 stycznia
Dziękuję wszystkim! :)
Jakiś czas temu zacząłem opracowywać krótkie monografie różnych typów oręża. Mam nadzieję, że znajdę czas, żeby się "rozkręcić".
8 stycznia
Przyłączam się do gratulacji. Naprawdę piękna broń... Opis też znakomity.
7 stycznia
Dzięki!
Kustosz
6 stycznia
Nie wiem, czy fant lepszy, czy opis ...
GRATULUJĘ !
Pozdrawiam,
                           Piotr.
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies. Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o plikach cookies. Zamknij komunikat