Ręczny karabin maszynowy Bren ... w MMM - Muzeum Militariów Misiaczka w MyViMu.com

Ręczny karabin maszynowy Bren Mk IM

OPCJE:
Zdjęcia na licencji:
Eksponaty w kolekcji
46 / 47
<
>
Standardowy (od 1938 do 1992) ręczny karabin maszynowy Armii Brytyjskiej. Był licencyjną odmianą czechosłowackiego erkaemu ZB-26, przystosowaną do strzelania brytyjską amunicją 0,303 cala (7,69 mm). Jego nazwa jest akronimem miejsc opracowania i produkcji: BR- (od Brno) -EN (od Enfield).

Przy niezbyt wyśrubowanej szybkostrzelności teoretycznej (co odpowiadało oczekiwaniom British Army, uważającej wysoką szybkostrzelność broni tej klasy za niepotrzebne marnowanie amunicji), Breny cechowały się znakomitą celnością i pewnością działania w najtrudniejszych warunkach. Jako ciekawostkę warto na przykład odnotować, że instrukcja obsługi Brena praktycznie nie przewidywała możliwości zacięć spowodowanych pęknięciem, czy innym podobnym uszkodzeniem części broni (jako prawie wyłączną realną przyczynę zacięć uznawano wady amunicji, stąd typowe zalecenie, to: "Broń się zacięła? Usuń wadliwy nabój i strzelaj dalej"). 

Breny produkowano początkowo w Wlk. Brytanii (Royal Small Arms Factory w Enfield Lock i zakłady Daimler), a następnie również w Kanadzie (zakłady John Inglis w Toronto) i Australii (Lithgow Small Arms Factory). Po II wojnie światowej broń przekonstruowano na przepisowy nabój 7,62 mm NATO. Ostatni raz użyto jej bojowo w 1982, w wojnie falklandzkiej, a do 1992 wycofano z uzbrojenia wojsk brytyjskich (zostały zastąpione karabinami maszynowymi L7, czyli licencyjnymi belgijskimi FN MAG).

Podczas II wojny światowej używany również przez Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie.

Zgodnie z przedwojennymi i wojennymi regulaminami, Bren miał stanowić podstawowy środek walki drużyny piechoty, a pozostałe uzbrojenie żołnierzy (karabiny, pistolety maszynowe) miało służyć przede wszystkim do wzmiacniania jego siły ognia oraz do osłony sekcji Brena podczas zmiany stanowiska, ewentualnie również do walki z pojedynczymi celami (na które "nie warto było" angażować Brena). W związku z tym, każdy zołnierz w drużynie przenosił zapas dodatkowej amunicji przeznaczonej do erkaemu. Łącznie drużyna dysponowała co najmniej 20 zapasowymi magazynkami do "swojego" Brena (chociaż często żołnierze woleli nosić więcej) po 28-30 nabojów każdy.

Wspomniana sekcja Brena składała się z trzech żołnierzy:

1. Dowódca sekcji (będący równocześnie zastępcą dowódcy drużyny). 

2. Celowniczy ("Number 1").

3. Amunicyjny ("Number 2"). Do jego obowiązków należała, między innymi, wymiana rozgrzanej lufy (czynność ta zajmowała zaledwie 6 - 8 sekund i nie wymagała - w przeciwieństwie np do wymiany lufy w niemieckim MG-42 - użycia rękawicy).

W roku 1944 liczba wyprodukowanych Brenów umożliwiła wprowadzenie drugiego erkaemu w niektórych drużynach . Było to ułatwione, gdyż każdy z żołnierzy piechoty szkolony był w podstawach obsługi tej broni.

Z Brenów zasadniczo prowadzono ogień krótkimi seriami (3 - 5 nabojów) do konkretnych celów. Stosowano także (w obronie) technikę ognia skrzydłowego z zakrytych stanowisk (wzdłuż ustalonej rubieży ogniowej, bez widoczności celu). Regulaminy podkreślały jednak, że priorytetem jest celność i że nie należy jej poświęcać na rzecz większego natężenia ognia. 

W kolekcji: egzemplarz w wersji Mk IM (z charakterystycznym jasnym płaszczem ze stali nierdzewnej na części wylotowej lufy), numer seryjny U3810, wyprodukowany w 1942 roku w Kanadzie (Inglis), używany przez Armię Brytyjską, uszkodzony, a następnie pod koniec II wojny światowej wyremontowany w Wielkiej Brytanii (na zamku widoczny symbol RSAF Enfield).

Ciekawostka - dawne zakłady Inglis to obecnie część koncernu Whirlpool, zajmującego się produkcją sprzętu gospodarstwa domowego.
Data dodania: 25 marca 2016
Datowanie przedmiotu: 1942
Miejsce pochodzenia: Kanada
Stan eksponatu: Bardzo dobry
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!

Eksponat jest widoczny w następujących kategoriach serwisu.

Eksponat został odwiedzony łącznie 1583 razy od 25 marca 2016
Reklama
Dodaj komentarz
11 lipca 2016
A jest tutaj, sorrki... :))
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies w celu dostosowania zawartości do preferencji użytkownika oraz tworzenia anonimowych statystyk, również przy użyciu usługi Google Analytics. Kliknięcie "Tak, zgadzam się" lub dalsze korzystanie z serwisu bez wybrania żadnej z opcji oznacza akceptację cookies i przetwarzania danych zbieranych automatycznie, zgodnie z Regulaminem.

Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o wykorzystaniu danych zbieranych automatycznie.