OPCJE:
Zdjęcia na licencji:
Eksponaty w kolekcji
15 / 52
<
>
Amerykański czołg lekki, następca czołgów rodziny M3/M5 "Stuart". Użyty w niewielkiej liczbie w ostatnich miesiącach II wojny światowej, szerzej wykorzystywany w pierwszych latach powojennych.

Projekt nowego czołgu lekkiego, oznaczonego T24 opracowano w roku 1943, na podstawie doświadczeń z walk wojsk brytyjskich i amerykańskich w Afryce Północnej. Nowa konstrukcja, w porównaniu z poprzednikami, wnosiła zupełnie inną jakość - miała zawieszenie na wałkach skrętnych (był to pierwszy seryjnie produkowanym amerykański czołg z takim zawieszeniem), silne uzbrojenie i racjonalnie ukształtowany pancerz. Zgodnie z amerykańską szkołą projektowania, pojazd był także niezawodny od strony mechanicznej i łatwy w utrzymaniu (łatwy dostęp do wszystkich elementów wymagających przeglądów codziennych i okresowych).

Wspomniane silne uzbrojenie zasadnicze stanowiła armata 75 mm M6. Była to modyfikacja działa stosowanego w ... lotnictwie (a dokładniej - wariant rozwojowy lekkiego działa M4 zaprojektowanego dla samolotów szturmowych B-25H "Mitchell"). Armata miała niewielką masę i niewielki odrzut - więc znakomicie nadawała się także do zastosowania w ciasnej przestrzeni wieży lekkiego czołgu. Jej wady - szybkie nagrzewanie się lufy oraz dość niewielką prędkość początkową pocisków - uznano za mniej istotne wobec dużej skuteczności amunicji tego kalibru przeciw piechocie i lekkim umocnieniom.

Jeszcze przed zbudowaniem prototypu (październik 1943) US Army zamówiła 1 000 egzemplarzy nowego wozu. Łącznie (do sierpnia 1945) wyprodukowano ponad 4 700 tych czołgów, nazwanych oficjalnie M24 i noszących imię generała Adna R. Chaffee (zmarłego w 1941 twórcy amerykańskich wojsk pancernych). 

Pierwsze 34 egzemplarze M24 trafiły do Europy Zachodniej w listopadzie 1944. Tam, na głebokich tyłach, zaczęto przezbrajać w nie pierwsze jednostki, nie śpiesząc się jednak z wysłaniem ich na front.

Debiut bojowy M24 nastąpił przez przypadek i nieporozumienie. Kiedy w grudniu 1944 rozpoczęła się niemiecka ofensywa w Ardenach, 740 Batalion Czołgów (będący akurat w trakcie reorganizacji i chwilowo pozbawiony jakichkolwiek maszyn) wysłano w te pędy do składnicy sprzętu w belgijskim Sprimont, aby pobrał tam cokolwiek znajdzie "na chodzie". Ku wielkiemu zadziwieniu czołgistów, oprócz czołgów średnich M4 "Sherman" i lekkich M5 "Stuart", odkryto tam także dwa wozy zupełnie nieznanego im typu. Były to M24 "Chaffe", które na skutek błędu w dokumentacji przewozowej, zamiast do Francji, trafiły właśnie do Sprimont. Kompania "D" batalionu natychmiast "zaopiekowała się" tymi wozami i wykorzystywała je skutecznie aż do końca działań wojennych. Jak się szybko okazało, największym problemem był nietypowy wygląd M24 (zwłaszcza układ jezdny, zupełnie odmienny od dotychczas stosowanego w czołgach US Army). Co najmniej w dwóch udokumentowanych przypadkach, piechurzy z 30 Dywizji Piechoty i spadochroniarze z 82 Dywizji Powietrznodesantowej o mało nie ostrzelali ich z bazook, biorąc "Chaffee" za wozy niemieckie.

Większa liczba M24 pojawiła się na froncie (zachodnioeuropejskim i włoskim) dopiero wiosną 1945, przy czym wówczas zadbano o zorganizowanie powszechnych prezentacji tych czołgów dla własnych żołnierzy, aby uniknąć walk bratobójczych.

Czołgi M24 były bardzo lubiane przez załogi, a ich wspomniany nietypowy wygląd spowodował też, że uzyskały nieoficjalne określenie "Panterzątka" ("Panther Pups"). Warto odnotować, że stały się one także bohaterami niezwykłego starcia pancernego, jakie miało miejsce 2 marca 1945 w rejonie Broich (Niemcy), gdy wozy z kompanii "F", 4th Cavalry Group zaatakowały i zniszczyły dwa niemieckie czołgi ciężkie (!) "Tygrys" bez strat własnych.

Z kolei w roku 1950, kiedy wybuchła wojna koreańska, to właśnie nieliczne M24, wchodzące w sklad amerykańskich wojsk okupacyjnych, przyjęły na siebie pierwsze uderzenie sił pancernych Północnej Korei. Chociaż nie były równorzędnym przeciwnikiem dla T-34-85, walczyły dzielnie, przyczyniając się do utrzymania "ostatniego szańca" obrony na półwyspie Pusan, zanim wojska sojusznicze nie przeszły do skutecznego kontruderzenia. 

Wysoka jakość wykonania i ogólna niezawodność, spowodowały, że w niektórych krajach Ameryki Południowej czołgi M24 dotrwały w uzbrojeniu do lat osiemdziesiątych XX wieku. Ostatnie znane walki z ich udziałem miały miejsce w 1971 podczas wojny indyjsko-pakistańskiej.

W kolekcji: czołg M24 z "F" Troop, 81st Armored Reconnaissance Squadron, 1st Armored Division ("Old Ironsides") - północne Włochy, kwiecień 1945.

Model w skali 1/35, zestaw Italeri. Zdjęcie drugowojenne: worldwarphotos.info
Data dodania: 25 kwietnia 2016
Stan eksponatu: Bardzo dobry
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!
Eksponat został odwiedzony łącznie 1485 razy od 25 kwietnia 2016
Reklama
Dodaj komentarz
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies w celu dostosowania zawartości do preferencji użytkownika oraz tworzenia anonimowych statystyk, również przy użyciu usługi Google Analytics. Kliknięcie "Tak, zgadzam się" lub dalsze korzystanie z serwisu bez wybrania żadnej z opcji oznacza akceptację cookies i przetwarzania danych zbieranych automatycznie, zgodnie z Regulaminem.

Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o wykorzystaniu danych zbieranych automatycznie.