Zapalnik Zeitzünder Dopp. Z41 ... w Muzeum anemon w MyViMu.com

Zapalnik Zeitzünder Dopp. Z41 A [kgy]

OPCJE:
Zdjęcia na licencji:
Eksponaty w kolekcji
148 / 233
<
>
Zapalnik Zeitzünder Dopp. Z41 A lub AZ. Z. 41 A.



[kgy] -
Producent: Fichter & Hackenjos KG. Villingen Schwarzwald, Niemcy



SD-2 to niemiecka bomba przeciwpiechotna używana przez Luftwaffe w trakcie drugiej wojny światowej. Po raz pierwszy użyta w 1940 w trakcie nalotu na Ipswich w Anglii, następnie masowo wykorzystywana podczas Bitwy o Anglię. Po wojnie patent został przejęty przez Amerykanów oraz użyty w Wietnamie.



Bomby występowały w dwóch typach: SD-2 i SD-2B. Przechowywane były zazwyczaj po 23 lub więcej sztuk w pojemnikach AB 250-2 przeważnie transportowane przez samoloty Focke-Wulf Fw 190 F/G. Kontener mógł pomieścić nawet do 144 sztuk SD-2. W trakcie zrzutu otwierany był za pomocą zapalnika pneumatycznego ((79) A; (69) D; 79 B; 69 E), rozpraszając bomby na dużym obszarze.



SD-2 wyposażane były w szereg cynkowych zapalników. Od uderzeniowych przez czasowe na chemicznych kończąc. Najbardziej niebezpiecznym typem jest chemiczny Z. 70 A (detonacja następowała od 4 do 30 godzin po upadku bomby lub przy próbie jej podjęcia, bądź rozbrojenia) oraz Z.70 B (bomba po upadku uzbraja się i każde kolejne poruszenie bomby prowadzi do jej detonacji). Zapalnik z mojej kolekcji to typ AZ. Z. 41 A. (Zeitzünder Dopp. Z41 A). Posiada możliwość przełączania trybu między AZ (uderzenie) i ZEIT (czas). Detonował on ładunek przy zderzeniu z gruntem bądź w powietrzu 1,5 sekundy od uzbrojenia. Zapalnik wkręcany był w korpus bomby. Następnie za pomocą kabli przytwierdzane do niego były „ skrzydełka”, które pełniły formę spadochronu oraz wskaźnika wiatru. Podczas rozkładania „skrzydeł” bomba uzbrajała się.



Miesięczne zużycie SD-2 przez Luftwaffe wzrosło z 289 000 sztuk w lecie 1941 r. do 436 000 w lipcu 1943 r. I 520 000 w sierpniu 1943 r.



--------

W początkowych etapach operacji „Barbarossa” (22 czerwca 1941 r.), wybrano dwudziestu do trzydziestu pilotów, by zrzucić SD2 i SD10 na kluczowe sowieckie lotniska. Do każdego lotniska przypisane zostało po trzy samoloty. Ich celem było spowodowanie zakłóceń i zamieszania, a także wykluczenie rozproszenia sowieckich samolotów do czasu rozpoczęcia głównego ataku. W trakcie ataku eskadra Kampfgeschwader 51 straciła 15 samolotów z powodu wypadków z SD2 - zamontowane zapalniki uderzeniowe Z 41 były najmniej stabilne ze wszystkich. To prawie połowa wszystkich strat Luftwaffe tego dnia.
Data dodania: 21 czerwca 2018
Datowanie przedmiotu: 1940 - 1945
Miejsce pochodzenia: III Rzesza
Stan eksponatu: Dobry
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!

Eksponat jest widoczny w następujących kategoriach serwisu.

Eksponat został odwiedzony łącznie 507 razy od 21 czerwca 2018
Reklama
Dodaj komentarz
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies w celu dostosowania zawartości do preferencji użytkownika oraz tworzenia anonimowych statystyk, również przy użyciu usługi Google Analytics. Kliknięcie "Tak, zgadzam się" lub dalsze korzystanie z serwisu bez wybrania żadnej z opcji oznacza akceptację cookies i przetwarzania danych zbieranych automatycznie, zgodnie z Regulaminem.

Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o wykorzystaniu danych zbieranych automatycznie.