Samolot bombowy Fairey... w MMM - Muzeum Militariów Misiaczka w MyViMu.com

Samolot bombowy Fairey "Battle" Mk I (model 1/72)

OPCJE:
Zdjęcia na licencji:
Eksponaty w kolekcji
8 / 17
<
>
Brytyjski lekki bombowiec, zaprojektowany w latach 1933 - 36 w odpowiedzi na specyfikację Ministerstwa Lotnictwa P.27/32. Planowano, że nowy samolot (jednosilnikowy dwuosobowy dolnopłat o nowoczesnej konstrukcji) zastąpi dwupłatowe bombowce Hawker "Hart".

Początek prac nad nową konstrukcją był mało obiecujący. Prezes wytwórni Fairey uznał bowiem specyfikację za nierealną (zawarte w niej parametry i osiągi były niemożliwe do uzyskania przez maszynę jednosilnikową, biorąc pod uwagę możliwości ówczesnych silników) i zaproponował opracowanie samolotu dwusilnikowego. Ponieważ jednak Ministerstwo Lotnictwa nie chciało słyszeć o jakiejkolwiek korekcie wymagań, przygotowano wstępny projekt samolotu i przedstawiono go trochę "na odczepnego".

Ku zaskoczeniu wytwórni Fairey, ich właśnie projekt został uznany za najlepszy i w czerwcu 1934 Ministerstwo zakontraktowało opracowanie samolotu. Zespół konstrukcyjny, kierowany przez pochodzącego z Belgii inżyniera Marcela Lobelle bardzo dobrze wywiązał się z tej "mission impossible", tworząc samolot o najlepszej możliwej aerodynamice (która miała w jakiś sposób skompensować brak mocy jednostki napędowej) i bardzo lekkiej, nowoczesnej konstrukcji. Szczęśliwie w tym czasie do dyspozycji konstruktorów pojawił się także nowy silnik, mianowicie Rolls-Royce PV-12 (który później okazał się być jednym z najlepszych lotniczych silników II wojny światowej i zyskał zasłużoną sławę pod nazwą "Merlin"). Połączenie przyszłego "Merlina" z płatowcem dało całkiem zadowalający rezultat i w marcu 1936 nowy bombowiec oblatano, a w dniu 2 kwietnia 1936 oficjalnie nazwano go "Battle", co wielu złośliwie wiązało z "bitwami", jakie wytwórnia Fairey stoczyła z Ministerstwem Lotnictwa, usiłując przekonać decydentów do swojej koncepcji samolotu dwusilnikowego (zresztą, jak się później zresztą okazało - słusznej). 

Po wypowiedzeniu przez Wielką Brytanię wojny hitlerowskim Niemcom, dziesięć dywizjonów "Battle" przebazowano do Francji w ramach lotniczego komponentu brytyjskich sił ekspedycyjnych (nazwanego AASF - Advanced Air Striking Force). W dniu 27 września 1939 na samolocie "Battle" K9271 ze 103 Dywizjonu odniesiono pierwsze alianckie zwycięstwo powietrzne - John E. Summers, strzelec pokładowy w załodze porucznika A. L. Vipan'a zestrzelił atakującego Bf-109D obergefreitra Josefa Scherma z JGr.152.

Po ataku niemieckim na Zachodzie, w maju 1940, bombowce Fairey "Battle" z AASF, podobnie, jak polskie bombowce we wrześniu 1939, rzucono przede wszystkim do ataków na kolumny wojsk, ale także na linie zaopatrzeniowe Wehrmachtu (zwłaszcza mosty). Skutki były podobnie opłakane, a dywizjony topniały w oczach. W końcu, 14 maja po nalocie na mosty pontonowe na Mozie pod Sedanem, w którym stracono 35 spośród 63 bombowców "Battle" (najcięższe straty poniósł 218 Dywizjon, tracąc 10 z 11 wysłanych maszyn), samoloty te przesunięto do działań nocnych, a do końcu 1940 wycofano w ogóle z jednostek bombowych.

Niewiele brakowało, a Fairey "Battle" znalazłyby się także w składzie lotnictwa polskiego we wrześniu 1939, ale pierwszy transport zakupionych maszyn nie zdążył dotrzeć do miejsca przeznaczenia (miały być dostarczone przez Rumunię, ale statki "Lassell" i "Clan Menzies" zatrzymano 18 września w Turcji). W rezultacie, z bombowcami tymi zapoznały się dopiero załogi z dywizjonów bombowych 300, 301, 304 i 305, sformowanych w Wielkiej Brytanii. Pierwsze loty bojowe na tych samolotach wykonali lotnicy z dywizjonów 300 i 301 wieczorem 14 września 1940 roku (bombardowanie portu w Boulogne). "Battle" nie zagrzały długo miejsca w polskich jednostkach, jako że już miesiąc później rozpoczęło się ich wycofywanie i zastępowanie samolotami Vickers "Wellington".

W kolekcji: Fairey "Battle" Mk I, numer seryjny:  P2332, kod identyfikacyjny: PH-F z 12 Dywizjonu RAF (pilot podporucznik Norman M. Thomas) Samolot ten brał udział w nalocie na most Vroenhoven na Kanale Alberta, 12 maja 1940, w którym to nalocie straty brytyjskie wyniosły 100% użytych maszyn. Ciężko uszkodzony samolot Thomasa rozbił się niedaleko Maastricht, a załoga dostała sie do niewoli. Dwóch lotników z innej maszyny biorącej udział w tym samobójczym ataku - porucznik Donald E. Garland oraz sierżant Thomas Gray zostało pośmiertnie odznaczonych Victoria Cross, najwyższym brytyjskim orderem wojskowym za odwagę.
Data dodania: 1 lutego 2019
Stan eksponatu: Bardzo dobry
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!
Eksponat został odwiedzony łącznie 101 razy od 1 lutego 2019
Reklama
Dodaj komentarz
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies w celu dostosowania zawartości do preferencji użytkownika oraz tworzenia anonimowych statystyk, również przy użyciu usługi Google Analytics. Kliknięcie "Tak, zgadzam się" lub dalsze korzystanie z serwisu bez wybrania żadnej z opcji oznacza akceptację cookies i przetwarzania danych zbieranych automatycznie, zgodnie z Regulaminem.

Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o wykorzystaniu danych zbieranych automatycznie.