Samolot towarzyszący RWD-14... w MMM - Muzeum Militariów Misiaczka w MyViMu.com

Samolot towarzyszący RWD-14 „Czapla” (model 1/72)

OPCJE:
Zdjęcia na licencji:
Eksponaty w kolekcji
3 / 29
<
>
Samolot bliskiego rozpoznania i łącznikowy polskiej konstrukcji i produkcji.

W latach dwudziestych XX wieku, organizacja polskiego lotnictwa wojskowego odzwierciedlała doświadczenia wojny z Rosją bolszewicką oraz przewidywane ponownie główne zagrożenie z tego kierunku. Zgodnie z tym należało zakładać działania manewrowe na dużych przestrzeniach (bez „wojny pozycyjnej” tak charakterystycznej dla I wojny światowej na Zachodzie). Z kolei jednym z elementów sukcesu działań manewrowych było (i nadal pozostaje) skuteczne rozpoznanie działań przeciwnika i uniemożliwienie mu rozpoznania działań własnych.

Tak w skrócie wyglądała geneza polskiego „lotnictwa towarzyszącego”, podporządkowanego Wielkim Jednostkom (czyli co najmniej dywizjom piechoty, czy brygadom kawalerii) i realizującego na ich rzecz bliskie rozpoznanie, utrzymanie łączności i korygowanie ognia artylerii. Z kolei za uniemożliwienie rozpoznania przeciwnikowi odpowiedzialne miało być własne lotnictwo myśliwskie.

Warto zauważyć, że zarówno zadania, jak i organizacja lotnictwa towarzyszącego były całkiem sensowne i prędzej czy później każde szanujące się siły zbrojne wprowadziły u siebie  podobne rozwiązania. Diabeł jednak – jak zawsze - tkwił w szczegółach. Powolne samoloty towarzyszące, bez skutecznej osłony własnej, na nowoczesnym polu walki szybko traciły rację bytu – ciężko bowiem spodziewać się, że przeciwnik nie będzie reagować na ich działania. A nasze Lubliny R-XIII (pierwszy typ samolotu towarzyszącego) dość szybko stały się przestarzałe, nawet w opinii polskich wojskowych.

W połowie lat trzydziestych, konstruktorzy z wytwórni RWD – Jerzy Rogalski i Jerzy Drzewiecki opracowali zatem projekt dwumiejscowego górnopłata, który miał zastąpić wspomniane Lubliny. W projekcie wykorzystano doświadczenia z wcześniejszych znakomitych konstrukcji obu inżynierów – samolotów RWD-6 oraz RWD-9 (w tym bogatą mechanizację skrzydła, umożliwiającą krótki start i lądowanie w przygodnym terenie), ale wojsko „wystraszyło się” zastosowania takich nowinek w konstrukcji, która miała być eksploatowana w ciężkich warunkach frontowych. Szkoda, bo np. Niemcy nie mieli podobnych obaw, co zaowocowało tak świetną i słynną  maszyną, jak Fieseler Fi 156 „Storch”

Natomiast RWD-14 od początku prześladował pech, a dwa prototypy rozbiły się podczas prób. W obu przypadkach doszło do tego, gdy piloci usiłowali zademonstrować możliwość spełnienia wymagania, jakiego nie przewidywano na etapie projektu – mianowicie rozwinięcia prędkości nurkowania przewyższającej obliczeniową (!). Prób tych dokonywano w rezultacie presji wojska, które nagle zaczęło oczekiwać, że nowy samolot będzie w stanie… uciec przed wrogimi myśliwcami, właśnie dzięki nurkowaniu. 

W rezultacie, zanim wreszcie zrezygnowano z podobnych pomysłów, rozpoczęcie produkcji RWD-14 (nazwanego „Czapla”) opóźniło się znacznie. Ostatecznie rozpoczęto ją dopiero w roku 1938 w zakładach LWS (Lubelska Wytwórnia Samolotów). Do tego czasu, wobec szybkiego postępu technicznego w lotnictwie, „Czaple” także stały się po prostu przestarzałe. Powstało ich zaledwie 65 sztuk, gdyż w międzyczasie zaprojektowano i skierowano do produkcji znacznie nowocześniejszy i całkiem udany samolot tej klasy – LWS-3 „Mewa”.

We wrześniu 1939 r. "Czaple" pełniły mało błyskotliwą, choć potrzebną rolę „koni roboczych” Wojska Polskiego.  Wykorzystywano je przeważnie do bliskiego rozpoznania i łączności na szczeblu poszczególnych Armii (chociaż np. pluton tych samolotów przydzielono Warszawskiej Brygadzie Pancerno-Motorowej pułkownika Roweckiego). Z 49 użytych bojowo „Czapli”, zniszczonych zostało 35. Warto jednak odnotować, że większość tych strat spowodował ogień przeciwlotniczy… polskich jednostek. Kilkanaście samolotów znalazło się w Rumunii, gdzie używano ich do szkolenia, zaś kilka innych, przeważnie nie nadających się do remontu, zdobyli Niemcy i Rosjanie.

W kolekcji: RWD-14 (LWS) „Czapla” w barwach polskiego lotnictwa wojskowego, wrzesień 1939. Samolot bez oznak przynależności do jednostki (w trakcie kampanii godła i numery niejednokrotnie zamalowywano).
Data dodania: 19 stycznia 2020
Stan eksponatu: Bardzo dobry
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!
Eksponat został odwiedzony łącznie 89 razy od 19 stycznia 2020
Reklama
Dodaj komentarz
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies w celu dostosowania zawartości do preferencji użytkownika oraz tworzenia anonimowych statystyk, również przy użyciu usługi Google Analytics. Kliknięcie "Tak, zgadzam się" lub dalsze korzystanie z serwisu bez wybrania żadnej z opcji oznacza akceptację cookies i przetwarzania danych zbieranych automatycznie, zgodnie z Regulaminem.

Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o wykorzystaniu danych zbieranych automatycznie.