Handżar omański w Muzeum broni białej jelopano w MyViMu.com
OPCJE:
Zdjęcia na licencji:
Eksponaty w kolekcji
33 / 69
<
>
Charakterystyczny krótki, zakrzywiony sztylet z Omanu - tzw. "Handżar". Symbol statusu, pozycji społecznej i zamożności, zamieszczony w godle Omanu. Jest to 1y z 6 identyfikowanych odmian tej broni, zwany "Al Saidi" . Nazwa pochodzi od Sa’id ibn Sultan – pierwszego sułtana Maskatu i Omanu panującego w latach 1807-1856. Najbardziej znana, bogato dekorowana, kosztowna odmiana, łączona z dworem królewskim, nazywana też handżarem „Królewskim". Jako jedyna posiada 5 obręczy/pierścieni. Pozostałe odmiany to: Al. Nizwani, Al. Batini, Al. Suri, Al. Ganobi i Al. Hanshiah (dwa ostatnie bardziej przypominają jemeńskie jambiye w indyjskiej oprawie). Pochwa i rękojeść wykonane z drewna, w całości pokryte srebrną blachą. Odwrotna strona pochwy oklejona skórą. Charakterystyczne, filigranowe srebrne zdobienia (Oman słynie z kopalni srebra). Zakrzywiona głownia ostrzona dwustronnie z wzmacniającą ością pośrodku. Przyjmuje się, że w tego typu broni bliskowschodniej, główne ostrze znajduje się na łuku wewnętrznym. Z tyłu umieszczona jest dodatkowa skórzana pochewka mieszcząca mały podręczny nożyk, do drobnych, precyzyjnych prac. Wywodzi się z małych, poręcznych noży do oprawiania zwierząt. Takie male nożyki stanowiące element oprawy handżaru nazywane są "Sikkeen" w Omanie lub "Shafra" w Arabii Saudyjskiej i Jemenie. Kojarzone są również z nożami do masła:) Oprawa drewniana, owinięta srebrną nicią na srebrnych blaszkach. Okucia również zdobione repusowaniem. Egzemplarz dość stary, użytkowany/noszony. Srebrna oprawa mocno spatynowana, przy czym z charakterystycznym lekkim złotym odcieniem, wynikającym najprawdopodobniej z domieszki miedzi/mosiądzu? Trudno określić jego wiek, ale może to być początek XX w. Głownia ostra, ręcznie wykuta ze śladami czasu. Handżary noszone są do dziś jako element stroju narodowego, podczas ważnych uroczystości czy ślubów. Omańskie handżary noszone są na ozdobnym pasie pośrodku tułowia, lub lekko z boku. Odmiennie niż jemeńskie mocowane są do pasa poprzez boczne pierścienie.

Długość w pochwie – ok. 30.5 cm (nie uwzględniam krzywizny), długość bez pochwy – 30 cm, długość głowni – 15 cm, szerokość głowni – 4,7 cm, długość nożyka – 19,5 cm, głowni – 10 cm.  
Data dodania: 23 maja, 14:58
Datowanie przedmiotu: 1900 - 1950
Miejsce pochodzenia: Oman
Stan eksponatu: Dobry
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!

Eksponat jest widoczny w następujących kategoriach serwisu.

Eksponat został odwiedzony łącznie 51 razy od 23 maja, 14:58
Reklama
Dodaj komentarz
24 maja, 08:43
Dziękuję bardzo !  :)
Staram się, a przy tym "dziewiczy" (w pewnym sensie) w polskiej literaturze temat krótkiej broni orietalnej stał się dla mnie w ostatnich latach małą obsesją:)
Kustosz
23 maja, 21:00
Ładna sztuka, opis ciekawy, a wiedza budzi szacunek. Gratulacje!
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies w celu dostosowania zawartości do preferencji użytkownika oraz tworzenia anonimowych statystyk, również przy użyciu usługi Google Analytics. Kliknięcie "Tak, zgadzam się" lub dalsze korzystanie z serwisu bez wybrania żadnej z opcji oznacza akceptację cookies i przetwarzania danych zbieranych automatycznie, zgodnie z Regulaminem.

Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o wykorzystaniu danych zbieranych automatycznie.