Kasztele późne na wschodzie - Wystruć

OPCJE:
Zdjęcia na licencji:
Eksponaty w kolekcji
46 / 58
<
>
W obecnym Obwodzie Kaliningradzkim istnieją do dzisiaj pozostałości dwóch, bardzo podobnych i właściwie prawie nie znanych zamków. Zamek krzyżacki w Wystruci (ordensburg Insterburg) i zamek krzyżacki w Tapiawie (ordensburg Tapiau), choć nigdy nie należały do konwentów braci rycerzy, swoja budową jak najbardziej przypominały konwentualne kasztele. Pierwszy z nich leżący obecnie w miejscowości Czierniachowsk, jest w stanie niszczejącej ruiny i choć ma właściwie zachowane prawie wszystkie cztery wybudowane skrzydła, to tym tempie zawalania się kolejnych ścian, jego los jest właściwie przesądzony. Niestety Sowieci wolą budować monumentalne pomniki swoim bohaterom, niż ratować bezcenne relikty architektury gotyckiej.

To co obecnie pozostało z gotyckiego zamku zaczęło powstawać około roku 1380, jako konwentualny dom zakonny. Chciano w ten sposób w Insterburgu reaktywować komturię i konwent, które funkcjonowały w latach 1343-1346, mając swoja siedzibę w drewniano-ziemnej  warowni. Najazdy Litwinów i Żmudzinów wielokrotnie niszczyły tę budowlę i dopiero pod koniec wieku po względnym uspokojeniu się sytuacji politycznej, można było rozpocząć inwestycję. Powstało dwuczłonowe założenie, składające się z czteroskrzydłowego zamku głównego i przylegającego do niego od północy wydłużonego przedzamcza. Główny budynek posiadał cztery skrzydła o bokach o długości 43 metrów równej, gdzie wjazd znajdował się od strony przedzamcza w skrzydle północnym, a kaplica w zachodnim. Z uwagi na późniejsze przebudowy i ostateczne zniszczenie zamku po 1945r nie możemy umiejscowić pozostałych pomieszczeń. Poddasze nie posiadało chodnika straży, a tylko okienka strzelnicze, co może potwierdzać późna datę budowy. Pod koniec XIV wieku powszechnie stosowano długie kusze, obsługa których wymagała większej przestrzeni za strzelcem. Wysokość skrzydeł była o kilka metrów niższa niż typowych kaszteli, nie zbudowano też parchamu.  Zadziwiający jest fakt, że główny budynek był położony niżej niż przedzamcze, przez co jego walory obronne były dużo gorsze od przyległej części gospodarczej, posiadającej baszty. Architektura samej budowli była uboga, pozbawiona ciekawszych detali, „niechlujna” jak to ujął Steinbrecht. Oprócz trzech szczytów ze sterczynami i wąskiego wzoru rombowego z cegły zendrówki, nie było właściwie innych  architektonicznych cech indywidualnych, które mogły by jakoś wyróżnić zamek w Wystruci i nadać mu jakikolwiek wdzięk. Wszystko to było wynikiem funkcji, jakie przypisano zamkowi, a mianowicie bazy wypadowej do prowadzenia dalszej ekspansji na wschód. Według  badaczy zamek wybudował ten sam warsztat budowlany, co budowle w Szczytnie i Kętrzynie.  Choć zewnętrze wymiary zamku wysokiego było niemal identyczne, to już wewnątrz każde ze skrzydeł miało inną szerokość. Z wyjątkiem skrzydła południowo-wschodniego pozostałe trzy skrzydła były nawet nie podpiwniczone.  Zrezygnowano również z orientacji kaplicy zamkowej na wschód.

Zamek w Insterbergu jest typowym przykładem uproszczonego niby kasztelu, wzniesionego szybko, oszczędnie i mającego spełniać ściśle określone  zadania militarne i administracyjne.



Elewacje  i plany z wykorzystaniem rysunków Conrada Stainbrechta zamieszczonych w jego monografii - Die Baukunst des Deutschen Ritterordens in Preussen  ein Heimat-Ausweis der Deutschen im Osten.

 
Data dodania: 28 października 2021
Miejsce pochodzenia: Rosja
Stan eksponatu: Bardzo dobry
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!

Eksponat jest widoczny w następujących kategoriach serwisu.

Eksponat został odwiedzony łącznie 98 razy od 28 października 2021
Reklama
Dodaj komentarz
Kustosz
28 października 2021
Bardzo dziękuję za ten link i info orlos52!
28 października 2021
Dzięki bardzo za komentarze do eksponatu i cenne uzupełnienia opisu.
Kustosz
28 października 2021
Znajdujący się w pobliżu zamku pomnik poświęcony jest poległym żołnierzom 12. (litewskiego) pułku ułanów (Litthauisches Ulanen-Regiment Nr. 12). Odsłonięty 24 października 1926 r. Autorem pomnika był profesor Stanislaus Cauer z Królewca. Po 1945 r. zniszczono rzeźbę ukazującą ułana na koniu wieńczącą pomnik, w dobrym stanie zachował się sam cokół. Pomnik został odnowiony, ustawiono na nim replikę przedwojennej rzeźby.
https://www.prussia39.ru/photo/show_photos.php?phid=934
Kustosz
28 października 2021
A co to za ułański pomnik konny!?! Na zdjęciu z rosyjskim opisem
28 października 2021
Dzięki za dobre słowa.
Zniknął, bo wystawiłem go późno w nocy, a po tym czasie inni koledzy i koleżanki powystawiai swoje nowe eksponaty, za co im chwała i uznanie. Wyladował za to na drugiej stronie w doborowym towarzystwie Jurgenowych " ...przyjaciół".
Kustosz
28 października 2021
No niestety, gdyby nie komentarze to by mi zniknął. 
Kustosz
28 października 2021
Kolejny ciekawy eksponat, który jakoś dziwnie natychmiast "spadł" ze strony głównej... :-(
Kustosz
28 października 2021
Coraz ciekawiej - niesamowite!
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies w celu dostosowania zawartości do preferencji użytkownika oraz tworzenia anonimowych statystyk, również przy użyciu usługi Google Analytics. Kliknięcie "Tak, zgadzam się" lub dalsze korzystanie z serwisu bez wybrania żadnej z opcji oznacza akceptację cookies i przetwarzania danych zbieranych automatycznie, zgodnie z Regulaminem.

Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o wykorzystaniu danych zbieranych automatycznie.