STARA POCZTÓWKA PIĘKNA PANI NR.76

OPCJE:
Zdjęcia na licencji:
Eksponaty w kolekcji
76 / 78
<
>
Stara pocztówka adresowana do księdza Tomasza Głowackiego , pózniej długoletniego proboszcza parafii Piotra i Pawła w Racławicach. 
Data dodania: 15 marca
Datowanie przedmiotu: 1922
Miejsce pochodzenia: Polska
Stan eksponatu: Dobry
Pomóż uzupełnić opis Dowiedz się więcej Zauważyłeś błąd lub wiesz coś więcej na temat tego eksponatu?
Zasugeruj właścicielowi poprawiony opis i Zdobądź punkty dla swojego muzeum!

Eksponat jest widoczny w następujących kategoriach serwisu.

Reklama
Dodaj komentarz
16 marca
Dzięki Semkoviana !!!
16 marca
ciekawa historia o dzwonach...
16 marca
piękna, młoda dziewczyna!
15 marca
Obok kościoła w osiemnastowiecznej, drewnianej dzwonnicy, zbudowanej na rzucie kwadratu, o dachu namiotowym, krytym błachą – znajdują się dwa dzwony z których większy, zabytkgwy odlany został w 1547 roku (w tonie G, wagi 480 kg). Dzwon ten ogłaszał alarm w dniu 4. IV. 1794 roku przed sławną, zwycięską bitwą stoczoną na okolicznych polach pod wodzą T. Kościuszki z wojskiem rosyjskim. O zwycięstwie w tej bitwie zadecydował brawurowy atak, chłopów kosynierów z Wojciechem Bartosem na czele.krak-300x400

Dzwon ten szczęśliwie nie ułegł rekwizycji zarówno w czasie pierwszej jak i drugiej wojny światowej. Austriacy zabrałi jeden mniejszy dzwon w 1916 roku. Na jego miejsce parafianie zakupili ze składek w 1935 roku dzwon (w tonie B, wagi 417 kg), a w 1936 roku honorowy obywateł Ralcławic – premier Walery Sławek swoją fundacją przyczynił się do zakupu trzeciego dzwonu (w tonie D, wagi 210 kg).

Te dwa dzwony skonfiskowali Niemcy w 1941 roku. Zaraz po wojnie ksiądz kanonik Tomasz Głowacki – długoletni tutejszy proboszcz i lekarz, z własnych środków zakupił dzwon noszący imię fundatora. Oto fragment inskrypcji:

„… ufundował mnie własnym fosztem dla parafii Racławice Kościuszkowskie ksiądz Tomasz Głowacki, proboszcz miejscowy jako dar wdzięczności za ocalenie parafii od groźnych nieszczęść wojennych, bym głosił cześć i chwałę Miłosiernego Boga. Roku Pańskiego 1945. – Imię moje Tomasz – żywych wołam, umarłych opłakuję, burze rozpędzam.”

Warto wspomnieć, że w dniu śmierci fundatora urwało się serce dzwonu, przebiło podłogę i spadło w dół, lecz dzwoniący obrażeń nie doznali.
Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników portalu. MyViMu.com nie ponosi odpowiedzialności za ich treść.

Ta witryna korzysta z plików cookies w celu dostosowania zawartości do preferencji użytkownika oraz tworzenia anonimowych statystyk, również przy użyciu usługi Google Analytics. Kliknięcie "Tak, zgadzam się" lub dalsze korzystanie z serwisu bez wybrania żadnej z opcji oznacza akceptację cookies i przetwarzania danych zbieranych automatycznie, zgodnie z Regulaminem.

Kliknij tutaj, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o wykorzystaniu danych zbieranych automatycznie.